dfdsf

ღ♥ღ شعر شبستان ღ♥ღ - مطالب آبان 1392

ღ♥ღ شعر شبستان ღ♥ღ

▒۩๑۩۞۩๑۩ باطنم اظهار عجز میكند كه ظاهر دستی بگیرد ولی اثر نمیكند تا درون اخر بمیرد ۩๑۩۞๑۩۞▒

dard



+ نگارش در یکشنبه 19 آبان 1392 تــایــم12:11 ب.ظ شاعر ___| _()

dfdsf

تو فقط ناظری ....

وقتی از ترس جان به خیابان متواری

میترسم از سایه ام . یدك میكشم هرزه ی فراری

هــــــای فاحشه..  نرخت چند ؟

من ذهنم جای ِ دیگریست ُ او میبافد چرند

خدایا كجایی ؟ كه بیابی برهوت ِ آرامو قراری

چگونه خدایا براندازد . بكارت ُ عفتش

چه فرقی میكند خونه خالی . تویتا كمری .. پیكان ِ سواری .

چگونه رها میشد از پدر و مذهب ِ مفرطش

لغزشی نیست تو فقط ناظری

این سرنوشتِ  رقم خورده ایست
.
.

این بطلان ِ زنده ایست

نه كه ساخته ی منو افكارم

بافت ِ پوسیده ی حقیقت ِ مرده ایست

كه بر قبرش فاتحه میخوانم

زبان ِ قبضه ...منو گلوی ِخسته

سرفه اندر سرفه

 سكوتی محض از برای او

خفه .. تو هم كه میگویی .. هی نگو ُ نگو

خون ِ مرا میخواهی

 بعلاوه ی خون ِ ریخته شده ی او

 من مرده ی سخنورم

نترسان مرا ..آب گذشته از سرم


+ نگارش در شنبه 18 آبان 1392 تــایــم09:25 ب.ظ شاعر ___| نظرات()

dfdsf






اماما سرت به نیزه شد برای افشای حقانیت . كو كجایی ببینی سران بریده شده به رسم ِ انسانیت


+ نگارش در چهارشنبه 15 آبان 1392 تــایــم08:07 ب.ظ شاعر ___| _()

dfdsf

تنها از فراموشی !



+ نگارش در سه شنبه 14 آبان 1392 تــایــم02:06 ب.ظ شاعر ___| _()

dfdsf

خــــــــزان زده



اندیشه ی من در خت ِ خزان زده ات میكند
شاعر نو مگر كه پاییزم كه برگِ زدت میكند
.
.
. شاید چنگ زده ریشه ام به دامن ِ خزانی
كه به یك هـــــای ِ باد اینگونه برگ ریزانی


+ نگارش در جمعه 10 آبان 1392 تــایــم06:38 ب.ظ شاعر ___| _()

dfdsf

خش خش كم حرفی نیست





شاید تو پاییزو من دچار ِ تو ام



+ نگارش در یکشنبه 5 آبان 1392 تــایــم09:45 ب.ظ شاعر ___| _()

dfdsf

تجـــــــــــــــــــزیــه




میزبان تابوتم آن آتشخوار

بشنو این تجزیه را

بدعت گذار

تداعیِ ِ اشكال ِ بهم ریخته
 
بیچاره مار و عقرب آتش پاره
 
هرزه گویان  میـگشاید آرواره

بافته جفنگی . آغشته به تمثیل ِ چرندی

منم ماوای ِ تو ای ستم

نه از كرم ِ ابریشم

ز ِ مار غاشیه پروانه شدم

آنگاه كه پروانه را به تماشا ذوقی تازه دارد.

 پروبال میبندی

 دلخوش به رایحه دارد

 نقشینه ی زرین ِ دلش را دیدی و بصر بربندی ؟

 شهره ز ماری به مرتبه ی  هفت . ز تابوت و غاشیه
 
به گل پونه ای كال گزندی

هل اَتَیْكَ حدیثُ الغاشیه ؟

مخرج ِ قناص ِ تو كجا و آغوش خاك خورده ی ما كجا..

 یا رب ...استغفرالله !!!!

بیخبر !

هفتصد سر را با سر . ز خدا خواسته

تو ای جانی مرا بسته .  بی پروا  به دار ِ تهمت

بَلقول ِ بیخود .

.ملعبه كرده مار  را ..تیغ ِ جراره ست مرا.


برتو نشیند نهادِ نهان

هدف ِ كاذب و كاهدان

اینجاست تختِ حقیقت صد رحمت و رفعت

ما به توشه ی تو آفرینش شدیم

فرمان تعالی را به روی چشم بینش .

  سراپا گوش شدیم

من آن روح ِ جراره.. نهان در شعر ِشبستان

ریشه در خاك ِ خوزستان

یاغی... بگذار اینگونه دهم پایان . الباقی !

نی اَم گر . گرم شریر. الحق خالق ِ منان

و الانصاف . گرچه تیز میزنم

زخمه بر كفاره ی نداده ات

تیغ زرد... بشارت بادت

آذرین با رقص ِ شرَر ساز میزنم

 اشیره ی جرار... تا قیامت جاودان

از برای داغ ِ امثال ِ تو

 اجبار . تابوت را میكشی تاوان ........
.
.
.


گِرد آه من  زنخدان تو را

دانم نمیگیری و نمیفهمی مرا



 



ادامه : تفسیر

+ نگارش در یکشنبه 5 آبان 1392 تــایــم07:32 ب.ظ شاعر ___| نظرات()

dfdsf